Het is oorlog, ja, maar nemen we nou de rode of de blauwe piste?

carlijnvis.nl is op vakantie. Skiën. En dat zette me aan het denken: ik weet dat het dagelijks leven ‘gewoon’ door ging tijdens de Tweede Wereldoorlog; mensen gingen naar hun werk, kookten, sportten en vierden zelfs feest. Dus: werd er soms ook geskied?

Mijn vader, die doorgaans alles weet, zegt: ‘Oh, dat zal best. Maar wist je trouwens dat het Zwitserse leger getraind is om met ski’s het land te verdedigen? Met dierenvellen om hun ski’s gebonden, liepen ze de berg op, door het stugge haar gleden ze niet naar beneden. Zwitserland was door al die bergen en diepe dalen sowieso al een moeilijk land om te veroveren, en daarnaast had het leger haar bewapening dus ook nog eens behoorlijk op orde.’

Wist je dat: de militairen in de winter witte uniformen droegen? Slimme winterse camouflage zodat ze praktisch onzichtbaar zijn in de sneeuw.

Anno 2012: Zwitserland heeft haar bewapening nog steeds goed voor elkaar: elke man tussen 20 en 42 jaar wordt geacht een geweer of een pistool in huis te hebben. Om het land te kunnen verdedigen. En dat is een eeuwenoude traditie. Uit nazi-documenten is ook gebleken dat de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog Zwitserland wel wilden binnenvallen, maar dat niet durfden vanwege het schiettalent van haar burgers. In Zwitserland zijn alle mannen dienstplichtig: op je 18e verjaardag een briefje van het leger in de bus met ‘Gefeliciteerd, je mag eindelijk bij ons komen! In 18 weken leren we je dekking zoeken in de sneeuw en bugelpistes pakken zonder bochten te maken, maar we beginnen met dertig minuten bungelen aan de kabel van een stoeltjeslift. Tot maandag!’

Getallen: Per jaar krijgen zo’n 20.000 een basic training: 18 tot 21 weken buffelen. Dan ben je blijkbaar klaar om te vechten.

getagged , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *